ŻYWIENIE POZAJELITOWE, odżywianie chorego przez podawanie do układu żylnego niezbędnych substancji odżywczych (aminokwasów, jednocukrów, tłuszczów, witamin i składników miner.) w odpowiednich proporcjach; stosowane w okresie przedoperacyjnym u chorych z objawami niedożywienia, po operacjach przewodu pokarmowego, po rozległych urazach i oparzeniach, w chorobach zapalnych jelit, w ostrym zapaleniu trzustki, niewydolności wątroby i nerek oraz w zespole złego wchłaniania (gdy podawanie pokarmu przez zgłębnik do przewodu pokarmowego jest niemożliwe lub nieskuteczne); ż.p. może być całkowite lub stanowi uzupełnienie żywienia doustnego; w ż.p. krótkotrwałym (kilka dni) podaje się substancje odżywcze do żył obwodowych, w ż.p. długotrwałym do żyły centr. (główna górna) przez zgłębnik; uważane za jedno z największych osiągnięć współcz. medycyny, przyczyniające się do znacznego spadku śmiertelności wśród pacjentów poddawanych dużym zabiegom operacyjnym.

 kurs angielskiego - domy szczecin - Drzwi Łódź