ŻYZNOŚĆ GLEBY, zespół właściwości fiz., chem. i biol. gleby, który zapewnia roślinom rosnącym na niej właściwe warunki wegetacji, zwł. składniki pokarmowe, wodę i powietrze (glebowe); naturalna żyzność gleby jest wynikiem procesu glebotwórczego i zależy od składu mech., czyli uziarnienia gleby (zwł. koloidów glebowych), jej właściwości chem. (zawartość składników pokarmowych i próchnicy), fiz. i biol. (np. zawartość drobnoustrojów glebowych); nabytą żyzność gleby uzyskuje się przez nawożenie, uprawę, stosowanie płodozmianu i inne zabiegi agrotechn. i melioracyjne; żyzność gleby decyduje o roln. produkcyjności gleby; zw. też urodzajnością gleby. Zob. też degradacja gleby, regradacja gleby.

  - -